Vakantie 2011 (2)

Le Fort de Condé 03-08

Vandaag hebben we wat aan cultuur gedaan. Het weer werd wat minder (ook hier kan het niet super lang mooi weer blijven. Stel je voor..).
We hebben gekozen voor een Fort iets verder gelegen dan Soissons, maar dichtbij genoeg zodat ik niet te lang over de weg te hoeven hobbelen. Het is een Fort uit 18honderd nog wat.. (1877-1882 om precies te zijn) en het historisch gebouw behoort tot een deel vd Franse verdediging netwerk uit die tijd

20110803-173519.jpg

Het is best groot en de moeite waard om te bekijken.

20110803-173701.jpg

Met z’n ondergrondse gangen en vooral de plekken waar je niet in mag, maakt dit fort het best spannend. We hebben al ideeën voor het maken van een spannende jeugdfilm

20110803-173926.jpg
—-

20110803-174007.jpg

Schietgaten en kokers genoeg om leuke plaatjes te maken

20110803-174211.jpg

20110803-174238.jpg

De vochtigheidsgraad was wel hoog, en het was best koel binnen,maar buiten was het toch aangenamer.
Voor de echte escargots of wijnslakken is het hier een super leventje.

20110803-174403.jpg

Nog eventjes wat fotootjes van het Fort…

20110803-174514.jpg

20110803-174546.jpg

..hebben we het met weer getroffen en een leuke middag gehad.

Vakantie 2011 (1)

Zo we zitten een klein weekje weer op de camping ‘La Croix du Vieuw Pont’ in Berny Rivière. Dit is de 3e keer en het bevalt ons helemaal super. Zeker met het plekje (pal achter waar we vorig jaar stonden), lekker de zon om ons heen.

20110731-120055.jpg

Qua weer hebben we het best goed getroffen. Elke dag sluiten we af met een zonnetje en er wordt aardig wat van kleding gewisseld..(ikke tenminste, koukleum die ik ben). Kaithy hangt meer en deels in het zwembad uit. Het zwembad is nu ook weer mooier gemaakt.

20110731-115931.jpg

We zitten hier vol met de bewustwording van ‘tegen zinloos geweld ‘… Het stikt hier van de lieveheersbeestjes…met als tegenhanger de wesp. Daar zijn de nodig vallen al voor gemaakt.

20110731-120226.jpg

Ik geniet.. Tot op zekere hoogte.. Ik ben blij dat we gegaan zijn, voor de meiden en ook voor Coen. Die hebben het zeker nodig. Ik ook wel hoor, alleen het slapen (wat ik nog niet zonder pijnstilling kan) gaat beneden peil en sommige niet kan doen. We hebben de fietsen mee,zouden gaan toeren.. Niet dus. Ik wilde gaan paardrijden (is hier om de hoek).. Niet dus. En vooral dat ik het gezin niet wil laten blijken hoeveel lichamelijk en geestelijke pijn ik nog heb.

Maar goed.. We hebben nog zeker 2 weken en een blogje hier en daar met een fotootje komt zeker..al is het alleen maar voor onze eigen herinnering (scheelt fotoboek) maken.

Tot laterzzzz

2007

20-07…

=2007 het jaar en datum dat ik met de kinderen met Coen, de voorzitter vd Honda CX Club getrouwd ben.

20110720-231158.jpg

20110720-231615.jpg

Vandaag een dubbele dag..

Onze trouwdag.. 4 jaar! Feestdag wat het normaal zou zijn.

Maar ook een ‘trieste’ dag.
Mijn Carrosje is total-loss verklaard door de taxateur. Doordat ik nog veel pijn heb, zijn we niet wezen uit eten.

20110720-231930.jpg

(hier had ze natte ‘voeten’)

Ondanks dat dat, namens mijn lieve man en meiden niet hoeft, voel ik me wel schuldig. Het is immers mijn schuld niet en ik ben er nog.

Dank je schatten..dat jullie zo eren maf emotioneel mens met veel pijn bij kunnen staan. (ps ja ik ben ook niet gemakkelijk als je niet(‘s) veel kan en daardoor moppert.)

Ik hou van jullie Huize Berends!!
XXX Lieke

Een ongeluk zit in een klein hoekje

Het is donderdag 14 juli, tegen half 5.. het is de hele dag al kl.. weer en de regen komt met bakken uit de lucht vallen.

Ik rijd in mijn Carrosje (omdat ik vond dat Coen met de Volvo naar zijn werk moest gaan) net van mijn werk weg, wacht op een auto omdat deze voorrang heeft. Baal eventjes dat ik geen radio (de code weet ik niet meer) heb, want dat is wel gezelliger in de auto met dit weer. Telefoon ligt naast me, twijfel of ik toch even niet de meiden bericht dat ik naar huis kom. Nee, het weer is te slecht en ik ben straks toch thuis. Geniet van het idee dat ik de volgende dag maar een halve dag moet werken en dat we een week later vakantie hebben.

Ik trek op, ga de voorrangsweg op, zag een grijze auto, hoorde een knal, airbags uit (wat een stank, dacht dat de auto in brand stond) en stond dwars over de weg stil.. En toen kwam ik erachter dat het foute boel was.

20110719-105919.jpg

Mijn borst deed zeer, maar ik kan uit de auto, sta naast de auto, zie dat ie er niet leuk uit ziet, begin te trillen, krijg het koud, ga weer in de auto zitten en zoek mijn telefoon om Coen te bellen. Ligt niet op de stoel naast me..waar? Wel komisch gezicht.. In de airbag..

Coen gebeld, probeerde het zo rustig mogelijk te doen. Hij zou binnen een half uur er wel zijn. Daarna heb ik Emmy gebeld, onze officemanager, ook zij moet het weten. Ze vroeg of ik wilde dat ze even kwam en dat vond ik fijn. Iemand die ken. Zij en Katja waren er snel bij en dat was zeer geruststellend.

Hulpdiensten waren er snel bij.. Hoorde over hoeveel ambulances er zouden komen en dat er zelfs een traumahelicopter besteld was. Ik schrok, hoe zou het met die andere persoon zijn. Werd verdrietig en aardig overstuur. Ik heb een paar keer gevraagd hoe het, wat later bleek, met die mevrouw ging. Ik werd overstuur omdat mijn motorrijdersinstinct mij in de steek had gelaten en dat ik niet eens de tijd had om terug te schakelen, dat ik niet kon remmen, dat ik haar niet op tijd gezien heb en dat nu ook mijn dierbare auto aan gort was.. Waar ik zo zuinig op was..

Ik werd getroost door verschillende mensen: Emmy, politie, omstanders, brandweer, ambulancepersoneel.. Ik zat gewoon te beven als een juffershondje. Politie kwam een paar keer vragen hoe hard ik reed.. Ik gaf aan dat ik niet harder dan 40 kon rijden, in ieder geval reed ik in z’n drie.. harder kon ik niet, was net opgetrokken vanuit de andere weg van mijn werk.

Ik werd met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht (ong 200 mtr verderop). Emmy stond al op mij te wachten en niet veel later kwam Coen. En weer begon ik te huilen. Hij heeft de meiden en later mijn ouders en Michael gesproken.

Rug werd gecontroleerd en ik kreeg voor de zekerheid een kraag om. Mijn borst deed het meest pijn, maar dat werd even terzijde gelegd.

Na foto’s, ct-scan en een echo (waar een galsteen werd ontdekt, leuke bekomstigheid) werd ik om 20:30 vrijgegeven. Met medicatie mocht ik eindelijk naar huis..
De nacht was verschrikkelijk, pijn, heel veel pijn. Kon op mijn linkervoet niet staan en mijn rechterborst werkte ook niet mee… Maar ik ben met hulp van mijn Skattie er doorheen gekomen.

15-07-2011:
Coen is thuis gaan werken met ondertussen gebel naar de verzekering, politie en op zoek naar mijn Carrosje.
Zij staar bij een bergingsmaatschappij in Woerden en moet 3 dagen daar weg. Onze eigen garage gaat 3 weken met vakantie en na een belletje met papa, kan ze naar Ede gebracht worden om bij een kennis van hem onderdak te krijgen, zodat de expert kan komen kijken. Om een uur of 1 is Coen naar dat bergingsbedrijf gegaan om nog wat uit de auto te halen en mijn jasje en bloes, wat doorgeknipt moest worden, erin te leggen.

Toen ik later, veel later deze foto’s zag, werd ik toch wel even stil;

20110719-110535.jpg

20110719-110548.jpg

20110719-110600.jpg

Witte draak valt om

Vanochtend op de Witte Draak naar mijn werk. Snel nog even tanken aan de A12. Motor op de middenbok…huh? Valt ie zomaar om tegen de benzinomp. Gelukkig was er een behulpzame automobilist die mee wilde helpen om het bakbeest weer overeind te zetten. Geen schade gelukkig. Maar hoe kwam dat nou? Dat bleek al snel toen ik de middenbok inspecteerde. Binnen een paar tellen hield ik het linker deel in mijn handen. Finaal afgebroken. Zwaar ding dus, zo’n GL1000.

Goldwing treffen Wanroij

Vandaag de tweede dag van het internationale Goldwing treffen in Wanroij. Het is toch wel heel anders dan een CX treffen, maar er zijn ook overeenkomsten. In ieder geval is het groter en meer. Die GL1800’s zijn echt giga, en die aanhangers zij net zo groot. Er rijdt hier nu ne een GL1500 over het terrein die helemaal volgehangen is met LED lampjes. Het leek wel een kermis met die muziek erbij. Veel show, veel posers. Maar ondanks dat is de sfeer heel vriendschappelijk en hebben we er al weer een paar nieuwe vrienden bij.

Aanhanger? Waar?

Vandaag heb ik een aanhangertje gehaald. Via Marktplaats gekocht en opgehaald in Wildervank. Die jongen had ook nog een trekhaak voor een GL1000. Twee vliegen in één klap dus. Alleen een trekhaak voor de CX500 ontbreekt nog. Ik moest hem nu wel achter de Volvo vervoeren. Beetje raar gezicht. Ik heb onderweg veel lachende gezichten gezien en zelfs iemand die de combinatie fotografeerde.

Wauw! Een Goldwing!

Na lang dubben hebben we er toch één: een Honda Goldwing. Een GL1000 uit 1976 om precies te zijn. Je zou denken dat we met de CX’en en een gezellige club genoeg hebben. Op zich is dat ook zo. Maar Ron en Nicole, onze vrienden uit Almere, hebben allebei een GL1500 en zitten diep in de Goldwingclub. Ron is voorzitter van die club. En dan gaat het kriebelen. Die grote gevallen passen niet bij ons, en we zijn daarom op zoek gegaan naar een oer-GL. En het past wat meer in de lijn van de CX’en, die er natuurlijk ook in blijven. Na wat zoeken op internet hebben we hem gevonden. Na een toch hele mooie GL1000 K3 gezien te hebben, vielen we toch voor een spierwitte K1. De bijna eerste, alleen de K0 zat daar nog voor. Hij ziet er super uit voor zijn 34 jaar, maar heeft wel wat aandacht nodig. De Witte Draak heet deze, en ik heb hem van Lieke gekregen. Zij had van mij de Groene Draeck voor moederdag gekregen. Deze heb ik van haar en ik ben er erg blij mee. Vind maar eens een vrouw die het motorrijden, en vooral het bezit ervan stimuleert … Ik hoop zo snel mogelijk de bougies, olie en benzine te kunnen vervangen. En de bijgeleverde topkoffer moet er nog op. Voorlopig zal ik er op gaan rijden. Lieke vind hem te zwaar en zit toch eerder aan een Silverwing te denken. Maar hij staat haar goed, vind je niet?

Balen…………..’Under Construction…’

Ben ik net lekker bezig om wat foto’s op de site te plaatsen……..
Foto’s geselecteerd die mooi en functioneel zijn……. kan ik ze niet plaatsen.

Waarom niet zal je je afvragen…. Onze gebruikersruimte is te klein… we zullen de ruimte moeten verruimen….

Coen gaat mailen/bellen en voor die paar euro’s per jaar kunnen we meer verhalen/foto’s plaatsen en zo kunnen wij en anderen genieten van onze belevenissen…

Dus wij zijn ‘Under construction’ …hoe je dat dus ook noemen mag.

Wordt vervolgd………..