Laatste dag van week 1

Vanochtend hoorde ik dat er begin april een easter holiday is. Deze vakantie duurt 2 weken en begint op 7 april. 12 april gaan we naar huis, dus voor we weg gaan hebben we nog een week vrij :D.

Ik kwam op school en had niet veel te doen. De voorkant van het schip was af en het stuurwiel ook. Alleen moet ik er wel nog voor zorgen dat het stuurwiel ook werkelijk blijft staan.

Ik pakte een kop thee en al gauw kwamen de leerlingen binnen. Het viel mij meteen op dat de leerlingen geen uniformen aan hadden maar gewone kleding. Ik vroeg of dat elke vrijdag mocht? Dat mag dus op de laatste dag voor een vakantie. De leerlingen liepen er net zo bij als de leerlingen in mijn eigen stageklas in Nederland. Voelde me nu meer thuis. De uniformen staan super schattig hoor, daar niet van. Het is ook heel netjes en oogt meteen anders.

De leerlingen hadden allemaal iets leuks mee van thuis. Sommige leerlingen hadden een tekening of chocolaatje vanwege Valentijn voor Miss Street.

Ik kreeg de opdracht om rondjes en andere dingen te lamineren. Jammer genoeg had ik al een paar rondjes gisteren uitgenipt en mocht ik ze nu lamineren met het gevoel dat ik ze weer opnieuw mocht gaan uitknippen. Goed, ik dus lamineren, piratenschip raampjes, iets van een spelletje, piratengeld briefjes en zeker meer dan 100 rondjes. Goed, ik gelamineerd en terug in de klas. De klas ging per groepje hun eigen India woordenboek maken. Ieder in het groepje koos een woord, schreef het op het papiertje en legde uit wat het was. Ook konden ze er in een hokje een tekening bij tekenen.
Zodra de tijd om was, moesten ze het op alfabetische volgorde leggen (waar wij assistenten dus bij hielpen) en konden ze het op lege blaadjes plakken wat een boekje werd.

Toen de ochtend voorbij was, hadden wij een lunch. Er kwam een doos met fruit waar we uit mochten pakken. De leerlingen krijgen elke dag een fruit. Alles wat over blijft word verzameld en als niemand van de leerkrachten het meenemen, word het weggegooid. Ik had een lekkere banaan en een zak wortelen mee voor thuis. Kan ik als een konijntje aan knabbelen.

’s Middags keken de leerlingen een film. Het was de laatste middag voor een vakantie. Ze kregen onder de film ook een beetje popcorn. Ik was begonnen met het knippen van de figuurtjes die ik die ochtend gelamineerd had. Soms een beetje handoefeningen en weer door. Ik kan je echt vertellen dat je vingers echt zeer gaan doen naar veel knippen in karton. Ik kan het echt nog steeds voelen.

Om 14.30 was er de laatste bijeenkomst. Alle leerlingen kwamen bij elkaar en het zag er anders uit dan wanneer iedereen een uniform draagt. Wel grappig dat verschil. Ik kwam iets later en had het ijskoud, dus ging ik in de hal bij de verwarming zitten. Eerst opwarmen dacht ik. Er werden over de afgelopen periode tekeningen en werkjes uitgezocht die heel goed waren. Die werden daar gepresenteerd en de leerlingen kregen een certificaat achtig iets mee naar huis. Zo staan ze toch eventjes in het zonlicht.

Toen was het gauw 15.00 en konden de leerlingen en ik lekker naar huis. Elsa en ik hoorde dat er de maandag na de vakantie eigenlijk een soort studiedag is. Eerst hoefde we misschien niet te komen maar uiteindelijk wel. Misschien is er genoeg te doen dan? We zullen zien.

Nu eerst week vrij en dingen in de omgeving bekijken.

Tweede complete stagedag

Toen ik op school aan kwam, zat de leerkracht in haar sportkleding. Ik vroeg of er een sportdag was of iets, maar het was geen sportdag maar de leerlingen deden wel iets aan sport. Verder werd er mij verteld dat ik het schip kon afmaken. Aangezien ik met het stuur was begonnen, kon ik het stuur afmaken. Ik pakte een kop thee, een schaar en begon in het karton te knippen. Dit was echt lastig. Eerst deed ik de grote stukken die ik niet gebruikte. Zo kon ik makkelijker bij het stuur komen. Elsa zei al dat ik het niet beter met een mes kon doen, maar dat leek me voor zo iets groots niet handig. Toen ik het onderstelsel al had uitgeknipt, kon ik aan het stuur zelf beginnen. Mijn hand deed inmiddels zeer en ik pakte er een stoeltje bij. De leerlingen vonden het allemaal interessant en begonnen te raden wat het nou was.

Toen het stuur eindelijk uitgeknipt was, moest ik er nog kleine stukjes tussendoor uithalen. Met de schaar ging dit lastig, dus besloot toen om wel een mes te pakken. Dat ging iets makkelijker. Omdat er op de achterkant plakband zat en met plakband een postadres etc. ging het alsnog lastig. Toen ik daar mee klaar was, deed mijn rechterhand echt pijn. Ik pakte bruine verf en begon met het verven van het onderstelsel. Toen laag 1 daarop zat, deed ik een kant van de stuur.  Terug naar het onderstelsel voor laag 2 en daarna voor laag 2 van de stuur. Eind middag kon ik de achterkant doen van beide. Ik kreeg tussendoor steeds complimenten dat het er goed uit zag.  Uiteindelijk ben ik hier de hele ochtend mee bezig geweest.

In de middag deden de leerlingen hun sportkleding aan en gingen naar de zaal. Ze waren daar ongeveer een uur. Mooi moment om voor mij verder te schilderen. Toen ze terug kwamen, liet de leerkracht het filmpje zien wat ze hadden gedaan. Zo kunnen de leerlingen naar zichzelf terug kijken. Ze deden een soort dansje. Voor mij niet duidelijk waarom de leerkracht nou de hele dag in haar sportkleding liep, het zag er ook niet echt warm uit. Toen ze terug kwamen werd er aan mij gevraagd of  ik bij een groepje kon gaan zitten. Gisteren hadden ze een dier / voorwerp verzonnen met daar iets voor. Bijvoorbeeld: 1 slapende leeuw etc.
Daar moesten ze nu een eigen poëzie van maken, het hoefde niet te rijmen.
Bijvoorbeeld:    1 slapende tijger ligt in het gras
2 grote olifanten lopen door het bos
En dat met de 5 dingen die ze gisteren dus hadden opgeschreven.

Na dat werd het al gauw 15.00 uur en kon ik ook alweer naar huis. Ik ging met Elsa mee naar haar huis. We gingen nog even kijken over hoe en wat voor de vakantie, maar daar was niet veel van gekomen. Toen het op haar kamer koud was, gingen we nog even beneden zitten. Daar is het altijd warm, bij haar beneden. Hier beneden is het altijd koud, dus zorg ik ervoor dat het op mijn kamer altijd lekker is. Rond 18.00 ging ik naar huis en dook achter mijn computer. Jason lag op bed en Marine was nog niet thuis. Maki was er ook nog niet. Ik snel mijn kacheltje aangezet.

Het avondeten was lekker, daarna nam ik een douche en ben lekker mijn bed in gegaan.

Eerste complete dag stage

Mijn eerste wekker ging om 6.30, daarna om 6.40 en toen om 650. Toen ben ik eruit gegaan en deed mijn ochtend ritueel, aankleden, lenzen in, mascara op, verder aankleden, luchtje, tas pakken, schoenen pakken, naar beneden, ontbijten, tanden poetsen en go. Met het ontbijt zat ik alleen, het was koud en ik was snel klaar. Voelde me echt en loner want thuis zitten we toch even (ook al zijn het  maar 20 minuten hooguit) samen.

Elsa en ik moesten nog wat lunch halen en aangezien ik al voor 8 uur klaar was, ging ik maar alvast naar Elsa. Zij slaapt om de hoek. Het is alsnog 7  minuten lopen ofzo, maar ik loop toch langs haar huis naar stage. Toen ik haar had opgehaald, liepen we nog even lang het kleine winkeltje op de route van onze stage. We moesten voor onze eigen lunch zorgen, we konen ook wel mee eten maar dat kost redelijk wat en alle leerkrachten nemen zelf mee. Aangezien ik door de weeks niet voor lunch betaal, moet ik het zelf regelen. Gelukkig vind ik dat niet zo heel erg en is het niet duur als je goed inkopen doet.

Toen we aankwamen, moesten we ons weer inchecken. Ik blijf het raar vinden. We kregen weer een ‘visitor’ badge (zodat de ouders wisten dat wij daar niet werkelijk werken) en ieder ging naar zijn eigen klas. Ik had nu de vaste leerkracht en niet weer een invaller. Ik had mijn tas en jas in de kast gelegd in de klas en liep naar de leerkrachten kamer. Daar was miss Street ook niet, ze heet eigenlijk Amy maar de leerlingen zeggen miss Street. Zo ben ik voor hun miss Stephanie, want mijn achternaam was te moeilijk.. miss Harskamp. Ik zou het eigenlijk heel raar vinden als ze me zo zouden noemen.  Op stage in Nederland zeggen ze ook gewoon juf Stèphanie. Maar goed, ik kon Amy dus niet vinden. Ik rondje school, bleek het dat ze in de knutselruimte achterin de klas was. Er is een klein hoekje waar alle knutsel spullen staan, een wasbak en alle verf etc etc. Maar als je daar bent, zie je het niet vanaf de ingang van de klas. Met een foto word het duidelijk.

Toen ik Amy had gevonden en zij bezig was met papier te snijden, liet ik blijken dat ik er was. De leerlingen kwamen om 8.45 binnen. Ik moest strookjes in hun schriften plakken. Boven elke opdracht is een strookje waarbij duidelijk staat uitgelegd wat ze hebben geleerd. Zo word elke pagina duidelijk.
Toen ik daar mee klaar was, was de dag al begonnen. De leerlingen zaten op het tapijt bij de leerkracht. Ze begonnen met iets wat een leerling had meegenomen.

Toen de volgende les begon, kwam er een soort rouleringssysteem. Dit was best raar maar ook wel slim. De leerlingen van 3 klassen  waren verdeeld in 3 groepen. Dit ging om niveau van het vak. De sterke leerlingen zaten bij een leerkracht, de gemiddelde bij een leerkracht en de zwakke bij een leerkracht. Zo kon iedere leerling op zijn eigen niveau leren en werken. Best slim. Dit werd gedaan met schrijven en rekenen. Engels (taal dus) deden ze in hun eigen klas. Zodra rekenen voorbij was, hadden de leerlingen 10 / 15 minuten de tijd om naar buiten te gaan. Ze pakte een stuk fruit en een pakje melk en gingen naar buiten. Alle leerkrachten gingen naar de leerkrachtenkamer er dronken een kop thee. Dit gebeurde allemaal rond 11.00 terwijl dat bij ons om 10.00. Ze kregen ook een heel klein appeltje of peertje.

Toen ze weer binnen kwamen ging miss Street verder met de les. De leerlingen waren bezig met een poëzie, miss Street las er een voor, die oefende de leerlingen in groepjes van 4 en daarna moesten ze voor de klas de poëzie presenteren. Ze konden het aflezen van het bord, maar het ging om het feit hoe ze praten, hoe ze staan en of ze hoorbaar zijn. Groepje voor groepje stonden voor de klas, de leerlingen zaten nog steeds op het tapijt maar dan met hun rug naar het digibord. Behalve de leerlingen die de poëzie aan het presenteren waren, zij stonden met hun gezicht naar het digibord. Groepje voor groepje werd besproken hoe iedereen het deed en of ze zich hielden aan de punten. Als een leerling het niet goed deed, werd dat ook keihard duidelijk gemaakt. Ze zijn echt streng hier. Ze hebben op het whiteboard een klein hoekje waar staat: ‘Calling out’. Als iemand hardop praat wanneer ze stil moeten zijn, komt zijn naam daar te staan. Elke keer dat zijn naam daar staat, gaat er 5 minuten van zijn lunchpauze van af. Als ze er meerdere keren op komen te staan, gaan er dus per keer 5 minuten af. Aan het einde van de ochtend en de middag en tussendoor krijgen de leerlingen een sticker als ze echt goed hun best hebben gedaan. Die krijgen ze op hun kleding en verzamelen ze waarschijnlijk thuis ofzo. Op zich wel leuk maar voor mijn doen te overdreven. Je kan een kind ook complimenteren in plaats van steeds een sticker. Maar dat is hun manier van werken. Zo kregen de leerlingen dus een sticker die goed gepresenteerd hadden.

Voor de middag werd ik gevraagd om de voorkant van een piratenschip van karton te maken. Na de vakantie is het thema piraten en een hoekje van de klas word daarvoor ingericht. Er stonden 2 grote kartonnen platen in het knutselhoekje. Daar kon ik dan de punt mee maken. Het was mij opgevallen dat 1 plaat over zou blijven, dus bedacht ik me dat ik daar een stuurwiel van kon maken. Gelukkig vind ik dat wel leuk om te doen.

Toen de middag was begonnen, gingen de leerlingen weer naar het tapijt. Ze hadden het nog steeds over India en keken er filmpjes over. Ze moesten in hun schrift schrijven en verzinnen van een begin van hun eigen poëzie. Het ging erom dat ze 1 ding (dier of voorwerp) uit India kozen en daar iets voor bedachten. Dus bijvoorbeeld:     1 slapende leeuw.
2 grote olifanten
3 mooie diamanten
En zo maar door tot 10. Morgen gaan we er verder mee.

Aan het eind van de middag, had ik minder te doen en begon ik aan het tekenen van de stuurwiel. Ik vroeg om grote rondjes en kreeg een hoepel. Met middel van een ander rondje, kon ik er een kleiner rondje in maken. Ik had een houder ding getekend die ik los kon uitknippen en met een splitpen de stuur op kon zetten. Zo kon de stuur ook echt draaien. Toen ik klaar was met tekenen, was het alweer 15.00 en gingen de leerlingen naar huis.

Toen iedereen weg was, kon ik ook gaan. Elsa liep met mij mee en we deden wat boodschappen voor de lunch van de rest van de week. We hadden nog met Jason geklets over een prepaid kaart en daarna gingen we boven bedenken waar we nog meer heen wilde in de vakantie. Jammer genoeg is de trein zo duur en ben je afhankelijk van de bussen. Helaas zit je zo 3 uur in de bus als je ergens heen wilt. We moeten nog maar even kijken. We willen sowieso Cheltenham in en naar Gloucester waar een kathedraal staat waar Harry Potter is opgenomen.

Dag 1

Mijn wekker ging om 7.30, toen had ik hem nog uit geklikt en ben om 8.00 eruit gegaan. Eigenlijk iets te laat, maar was toch nog op tijd klaar. Ik moest zondag nog even snel uitzoeken waar we nou precies moesten zijn, maar wist uiteindelijk zeker dat we naar het Gloucestershire College moesten. Daar ontmoette we Heather en Jane. Om 8.45 vertrokken Jason en ik richting Elsa en hij zorgde ervoor dat wij om 9.00 op het juiste adres waren. Hij liep nog mee naar binnen om zeker te weten dat wij goed zaten en toen ging hij weg. Ik moest hem maar laten weten wanneer we klaar waren en dan zou hij ons op komen halen. Dit vond ik heel lief van hem.

We waren keurig om 8.55 bij de College en moesten wachten op Heather. Dat duurde ongeveer 10 minuten. We werden best zenuwachtig toen we het grote gebouw zagen en niet wisten wat er komen zou. Toen Heather zich aan ons voorstelde en Jane ook, werden de zenuwen al minder. We hadden eindelijk ons contactpersoon voor ons staan en hadden een beeld bij wie het was. Ze vroeg of we de dag zouden beginnen met een kop thee / koffie, dus die namen we uiteraard meteen aan. Bij een kop koffie / thee hadden we het over de scholen in Nederland, hoe oud de kinderen zijn als ze naar school gaan, of we al dingen wisten van de school waar we heen gingen, hoe het hier een beetje aan toe gaat en verder hebben we nog lekker gebabbeld. Ze hadden ons nog winkels aangeraden waar we nu echt heen moesten aangezien daar nu uitverkoop is. Rond 10 uur kregen we een rondeleiding door de school die echt heel groot is. Ze hebben beneden een restaurant voor de studenten die word gerund door studenten. De studenten die daar werken volgen een opleiding horeca of kok ofzo. Die beoefenen het daar en het restaurant is zelf 1 / 2 keer per week open voor mensen die daar willen eten. Er is aan de achterkant een speciale deur en de deur naar de school kunnen ze sluiten. Dit zag er echt gaaf uit en het is niet duur. Wel een keer leuk om te proberen. Vind het echt slim van de school om het op deze manier te promoten.

Nadat we de rest van de school gezien hadden, haalde Heather onze VOG (die hadden wij opgestuurd naar Guus en hij weer doorgestuurd naar haar) en die namen we mee voor de Rowanfield Infant School. Zo heet de school waar we stagelopen. Toen we om 11.15 in de auto stapte om Elsa haar boekje te halen, reed Jane met ons nog een rondje door Cheltenham zelf. Ze liet ons even de Primark zien en andere leuke winkeltjes. Wist je dat je hier in Engeland nooit je ID of je rijbewijs bij je hoeft te hebben? Wat een vrijheid heb je dan. Als je word aangehouden, moet je binnen bepaalde tijd wel je rijbewijs bij de politie laten zien, maar je hoeft het niet bij je te houden. Ik heb mijn ID / portemonnee altijd bij me, maar als ik die kwijt raak, ben ik meteen alles kwijt.

Om 12.00 waren we bij de school en gingen we naar binnen. We moeten ons elke dag inschrijven en tijd noteren wanneer we naar binnen gaan, dit voor het geval dat er brand is. Ook als we weg gaan moeten we de tijd er weer bij zetten. Persoonlijk vind ik het overdreven, maar ze denken wel goed na. Toen we binnen kwamen, werden onze VOG meteen ingeleverd en kwam een vrouw ons verwelkomen. Ik  ben haar naam alleen kwijt, het is niet de directrice maar de persoon die binnen de school over stages gaat. Ze liet de school zien en de klassen waar iemand van ons zou werken. We mochten kiezen wie waar, maar we wisselen na 4 weken toch van klas, dus het maakte ons niet uit. Uiteindelijk koos zij en zit Elsa nu bij de jongere leerlingen en ik iets oudere. Elsa heeft groep 1/2 zeg maar en ik groep 3/4 qua leeftijd. Hoe de klassen qua leeftijd enzo er nou echt uit zien, moet ik nog uitvinden. Ik ga van de week vragen hoe het nou werkelijk zit.

Ik kreeg juist de eerste middag van mij daar, een invaller. De leerkracht moest leestoetsen afnemen. Dit vond ik best wel jammer, maar op zich geen probleem. We opende de middag met het Nederlandse woord ‘Hallo’, dit geen groot verschil dan het begroeten in het Engels, maar ze vonden het leuk om het in het Nederlands te doen. De leerkracht zij ‘Hallo’ en dan de naam van een leerling. Ze controleren elk dagdeel of iedereen er is. De leerlingen zitten niet aan een tafel maar op de grond, op het tapijt bij de leerkracht voor het digibord.  Op maandagmiddag komt deze kant van de school met zijn alle samen en horen ze een verhaal aan dat iemand verteld en zingen ze samen een liedje. Ik weet niet of dit elke maandag op deze manier gaat, maar zover ik weet wel. Toen dat voorbij was, gingen we terug naar de klas en begonnen over India. Ze zijn op het moment zich helemaal aan het verdiepen in India, zij konden ook meer vertellen over India dan ik zelf wist. Daarna gingen ze een filmpje kijken en kijken wat het verschil is tussen India en Engeland. Toen gingen ze een brief maken naar een iemand in India die ze zelf mochten bedenken. In de brief moesten verschillen staan tussen India en Engeland. Daarna vroeg de leerkracht of ik verschillen tussen Engeland en Nederland wilde vertellen. Dit vond ik nog best lastig. Ik begon met de ponden en de euro’s, toen over dat wij aan de andere kant van de weg rijden en vertelde dat ik in een heel klein dorpje woon. Vergeleken met Cheltenham valt Linschoten niet op. Toen was het al gauw 15.00 en gingen de leerlingen naar huis. Toen alle leerlingen weg waren, had ik niet veel te doen en kon ik ook gaan. Het was toen 15.10. Ik liep naar Elsa en zag dat zij nog niet klaar was, ik hielp haar even en om 15.30 stonden we met jassen aan buiten en liepen richting huis. De volgende dag hoed ik er pas om 8.30 te zijn, de school begint om 9.00 en de leerlingen komen vanaf 8.45. Dit is echt een soort vakantie, ik ben dagen van 8.00-17.00 gewend. Als ik dan de kranten nog bij reken… Ik kan nu gewoon uitslapen.

We hadden eerst besloten om naar Elsa haar huis te gaan, dus ik had Jason al een bericht gestuurd dat hij ons niet hoefde op te halen en dat we naar Elsa haar huis gingen. Toen bedacht Elsa dat ik een stopcontact wisselaar voor haar had liggen. Ik had er toevallig 2 mee en zij was die van haar vergeten. Redder bij nood kon ik er een aan haar uitleden, aangezien ik ook nog een stekkerblok mee had. Goed voorbereid Steffie :D. Toen we bij mij thuis waren, kwam Jason naar beneden en vertelde dat hij mijn bericht net pas zag. Maar dat bericht was niet meer nodig want Elsa ging me mij mee. Ik had hem daarvoor niet nog een bericht gestuurd, maar wist dat hij er niet moeilijk over zou doen. We hebben beneden een kop thee gedronken en gekletst over onze dag. Ook hadden we uitgezocht hoe we het beste aan een Engelse prepaid kaart konden komen. Zo kan ik Elsa en Jason goedkoper bereiken en mensen in Nederland spreek ik toch alleen maar thuis over de wifi. Ik geef wel mijn nummer voor hoge nood aan mijn ouders en vriendje, maar denk niet dat ze me daarop zullen bellen.

Toen we dat hadden uitgezocht, gingen Elsa en ik naar boven om te bedenken waar wij echt heen willen in de vakantie volgende week. Dit is best wel lastig om uit te zoeken. De treinen zijn heel duur, maar met de bus ben je zo 3 / 4 uur bezig. We zoeken het nog een beetje uit. London is in ieder geval al van de lijst. Elsa is daar al 3 keer geweest en het is te duur om nog een keer te gaan om alleen mij dingen te laten zien. En aangezien ik nog genoeg jaren vakantie heb, kan ik altijd nog gaan. Toch willen we het liefst hier in de buurt dingen zien, dus dat moeten we nog allemaal op de goedkoopste en snelste manier uitvinden. Waarschijnlijk word het een lange maar goedkope reis. Of we moeten kiezen voor een korte maar extreem dure reis…. Word optie 1 waarschijnlijk. We gaan zaterdag eerst eens Cheltenham en de Primark ontdekken.

Naar Engeland!

Waar ik me ongeveer een jaar op had verheugd, ging nu echt gebeuren. Ik had al contact opgenomen met mijn gastgezin en wist al hoe ze heette, hun leeftijd en dat ze 4 katten hebben. Daar was ik heel blij mee.

Mijn wekker ging om 4.50, toen kon ik nog 10 min snoozen en dook ik snel onder de douche. De laatste douche onder onze lekkere grote douchekop. Toen ik klaar was, moest ik nog snel eventjes mijn toilettas in mijn koffer doen (daar zat vloeistof in en mocht niet in mijn handtas) en kon de koffer naar beneden. De koffer woog 19,6 kilo. Netjes, want ik mag maar 23 kilo. Toen mijn handbagage op de weegschaal en de ene tas woog 7 kilo en de laptoptas had ik niet gewogen. Ik kon me alleen niet voorstellen dat die 6 kilo zou wegen, ik mocht immers 12 kilo aan handbagage meenemen. Dus wij alle bagage mee naar beneden, laatste dingen opgeruimd en in de auto gezet.

Rond 6 uur / kwart over 6 stapte wij in de auto en reden naar het vliegtuig. Hoe dichter bij het vliegtuig, hoe zenuwachtiger ik werd. Uiteindelijk namen we de afslag en zag ik KLM vliegtuigen staan. Oké, toen werd ik echt zenuwachtig.

Op het vliegveld aangekomen, met mijn tassen naar de juiste balie en daar gewacht op Elsa. Zij kwam ongeveer een kwartier later aan. Toen zij er was, laatste afscheid genomen van mijn ouders, zusje en lief vriendje. Daar gaan we, dacht ik. Toen bij de balie tassen ingeleverd, bleek het dat mijn handtas 2 kilo te zwaar was :o. Maar gelukkig werd dit door de vingers gezien en hoefde ik niet meteen tientallen euro’s erbij te betalen. Toen zijn Elsa en ik naar de juiste gate gelopen, nog even laatste plasje en op naar het vliegveld. Handtassen door de douane en in de bus wachten tot we naar het vliegveld gingen rijden.

Bij het vliegtuig, snel naar binnen en mocht ik bij het raampje gaan zitten. Toen we uiteindelijk weg reden en het verhaaltje van de stewardessen aangehoord hadden, was het tijd om op te stijgen. Dit vond ik echt eng in eerste instantie, maar uiteindelijk viel het wel mee. Ik bleef naar buiten kijken om te kijken hoe snel we van de aarde af gingen. Jammer genoeg was het bewolkt en kon ik al snel niks meer zien. Toen we boven de wolken waren, leek het net witte golven van wolk. Het was echt mooi en al helemaal door de manier hoe de zon op de wolken scheen. Ik snel mijn telefoon weer aangezet en een foto gemaakt van het uitzicht. Soms zag ik tussen de wolken door nog iets van land, maar of dat Engeland of Nederland was? I have no idea. Boven werd ik nog wel misselijk en duizelig, maar dat werd minder toen ik wat gegeten had. Toen we uiteindelijk gingen landen, merkte ik dat pas toen ik naar buiten keek en het land dichterbij zag komen. Op het moment dat de wielen de grond raakte, voelde je een stoot maar niet dat ik het eng vond. Ik had het me allemaal erger voorgesteld dus het viel uiteindelijk allemaal mee.

Aan land hadden we onze handbagage gepakt, onze koffers gepakt en gingen op zoek naar een treinstation. Aangezien mijn handbagage en koffer zwaar waren, was ik het lopen al snel zat. Toen we bij een raar metro / trein / ding aan kwamen, konden we instappen en die bracht ons naar het treinstation in Birmingham. We zaten daar hooguit 2 minuten in of iets. Er was ook nog een Nederlandse jongen die steeds dezelfde route nam dan wij, behalve bij Birmingham The Street. Daar namen wij een andere trein dan hij. Vond het wel grappig, niet dat hij iets zei ofzo. Toen we van Birmingham International naar Birmingham The Street waren gereisd, konden we met de trein richting Cheltenham. Alles samen duurde ongeveer 1,5 uur. Alles viel reuze mee en werkte niet tegen. In Cheltenham aangekomen, stond het gastgezin van Elsa al te wachten. Op een één of ander manier weet je gewoon meteen dat zij het zijn, best wel raar eigenlijk. Jason (mijn gastouder) was iets later, maar ook hem herkende ik meteen. Ik had Marine (zijn vrouw) opgezocht op facebook, dus ik had al een beeld van ze.

Jason pakte mijn koffer aan en vroeg wat ik er wel niet had zitten, ik had hem gewaarschuwd dat die zwaar was… Bij het huis aangekomen, ontmoette ik Marine en liet Jason alles zien. Ook vertelde hij hoe alles in zijn werk ging en een beetje de regels. Er is nog een ander student uit Japan, Maki. Ik weet niet of ik haar naam goed schrijf, maar zo zeg je het. Zij is vorig jaar juni gekomen en blijft tot dit jaar juni. Ze volgt een opleiding met massage. Geen idee verder, heb mezelf alleen nog maar aan haar voorgesteld en daarna niet meer gezien. Maki maakt haar eigen eten dus ze at ook niet met ons mee. Buiten dat, zij heeft dus de grote kamer dus kreeg ik de kleine. Het is niet erg, nu kan ik ook niet veel rotzooi maken. Ik heb gewoon een bed, bureautje waar net mijn laptop en muismat op kan, kastje, rek waar ik dingen aan kan ophangen en 2 schapjes en een nachtkastje. Het is wel lekker knus. Het kacheltje stond al aan, want het is super koud hier. Volgens mij is het niet goed geïsoleerd. Marine en Jason moesten even boodschappen doen, dus kon ik lekker mijn spullen uitpakken en installeren. We aten voor de makkelijkheid gewoon een pizza van Domino’s die me goed gesmaakt heeft. Rond een uur of 20.00 was ik echt moe. Beneden was het koud en was eindelijk een beetje opgewarmd. Ik was compleet aan het inkakken. 20.00 uur hier is 21.00 uur in Nederlandse tijd en aangezien ik al vanaf 5 uur op was, met super zware tassen had moeten sjouwen en me had moeten concentreren op het Engels, had ik het gehad. Ik heb ik het kunnen redden tot 21.00, toen ben ik lekker naar bed gegaan en ben snel in slaap gevallen.